De osteopathie vindt zijn oorsprong in de vorige eeuw en is ontwikkeld door de Amerikaanse arts Andrew T. Still (1828-1917). Hij combineerde zijn medische kennis met zijn eigen, nieuwe inzichten. Zo kwam hij tot het inzicht dat alle lichaamsweefsels een zekere mate van beweging behoren te vertonen en dat verlies van deze beweeglijkheid een nadelige invloed heeft op de gezondheid.

Hij ontwikkelde een manier om met zijn handen weefsels met verminderde beweeglijkheid in het lichaam te kunnen opsporen. Met speciale handelingen herstelde hij de beweeglijkheid, om zo een genezend effect op het lichaam uit te oefenen. Deze behandelwijze was toen al en is nu nog steeds revolutionair, omdat het lichaam wordt aangezet tot zelfgenezing op subtiele en ogenschijnlijk eenvoudige wijze.

"Daar, waar de weefsels goed beweeglijk zijn, krijgt ziekte geen kans".

Belangrijk binnen de osteopathische denkwijze is het feit dat alles in het menselijke lichaam beweeglijk is, bewegen kan en bewegen moet! Zelfs minuscule bewegingsbeperkingen kunnen aanzienlijke gevolgen hebben.
A.T. Still stichtte in 1892 the American School of Osteopathy en legde daarmee het fundament voor de moderne manuele geneeswijzen zoals de chiropractie en de manuele therapie, waarvan de wortels gelegen zijn binnen de allesomvattende osteopathie.